Zastanowienie, poetyckie i nastrojowe słowa przynosi czytelnikom opublikowany w lipcu br. przez Wydawnictwo NORBERTINUM, tom poezji Elżbiety Cichli-Czarniawskiej „Usidleni”. Jest to trzydziesta piąta książka tej znakomitej i wysoko cenionej przez krytyków literatury poetki. Elżbieta Cichla-Czarniawska otrzymała wiele wyróżnień i nagród. W 2008 roku za całokształt twórczości została uhonorowana Złotym Wawrzynem Literackim.
Tom „Usidleni” liczy kilkadziesiąt wierszy. Szczególną wartością książki jest prezentacja utworów najnowszych oraz wybór wierszy pochodzących m.in. ze zbiorów: „Co za nas mówi” (2011), „Ruchome staloryty” (2008), „Moja sowa śnieżna” (2006),  „Wydarzenia pozorne i niepozorne” (2004), „Zabawa w chowanego” (1998), „Zamurowana dziupla” (1997), Krążenie wzajemne (1974), czy „Określając światłocień” (1966).
Piotr Sanetra w Posłowiu pisze: „Tom obecny otwiera apokaliptyczną wizję końca dziejów, zamyka – czułe nachylenie ku stworzeniu doświadczającemu rzeczywistości, dojrzewającemu zarówno w cieniu wielkich epokowych katastrof, jak i w świetle pierwszego, a więc najczystszego widzenia każdej chwili. (...) Pomiędzy tymi biegunami przeżyć, nastrojów rozciąga się ogromna, napięta przestrzeń ludzkiej wędrówki przez życie”.
Układ zbioru wierszy polegający na odwróceniu chronologii, to decyzja ze wszech miar słuszna. Przedstawione obrazy zwracają uwagę na fakt, że jest to poezja precyzyjna, mądra i oparta na wnikliwej obserwacji przyrody, człowieka i przemijania. Wiersze Elżbiety Cichli-Czarniawskiej zarówno najnowsze, jak i dawne ukazują „najpiękniej niedostateczność i nieostateczność realnego świata”.
Warto czytać wiersze. Czytanie poezji jest spotkaniem z otaczającym nas światem i człowiekiem.