Maria Padzińska z d. Kazimierczak

(ur. 1935)

Urodziła się w 1935 r. w Kaliszu. Jej ojciec, Jan Kazimierczak, był urzędnikiem Banku Handlowego w Kaliszu, a matka, Bronisława, zajmowała się dziećmi i domem. Latem 1939 r. ojciec w obawie przed wybuchem wojny wywiózł żonę i dzieci do krewnych do Wilna. W czerwcu 1941 r. Maria wraz z całą rodziną została deportowana na Syberię. Trafili do Sławgorodu w Ałtajskim Kraju. Tam wkrótce zmarła jej czteroletnia siostra – Anna. Kazimierczakowie zostali przygarnięci przez rosyjską rodzinę Wostrikowych. Maria uczęszczała do rosyjskiej szkoły. Jej rodzice nie zrzekli się jednak obywatelstwa polskiego. Wiosną 1943 r. zostali aresztowani i dostali się do łagrów. Maria i jej młodszy brat, Andrzej, trafili na rok pod opiekę rodziny polskich zesłańców. W kwietniu 1944 r. ojca zwolniono z łagrów. Znalazł pracę i zaopiekował się dziećmi. W październiku 1944 r. powołano go do wojska, a Maria i Andrzej trafili do rosyjskiego sierocińca w Sławgorodzie. W marcu 1945 r. dzieci przeniesiono do polskiego sierocińca w Kontoszynie. Tam też odnalazła ich matka, właśnie zwolniona z łagrów. Została zatrudniona w sierocińcu jako opiekunka i nauczycielka. Dzieci i opiekunowie z Kontoszyńskiego Sierocińca wrócili do Polski na początku lipca 1946 roku. Maria ukończyła szkołę podstawową i średnią w Kaliszu, a następnie, w 1958 r., filologię rosyjską na Uniwersytecie Warszawskim. W 1964 r. wyszła za mąż za Wiesława Padzińskiego i przeniosła się do Szczebrzeszyna. Uczyła języka rosyjskiego w szkołach podstawowej i średniej w Kaliszu, a następnie w – średnich i pomaturalnych w Szczebrzeszynie.