Maria Rożańska z domu Butanowicz

(1904-2000)

Urodziła się 2 lipca 1904 roku w Żytomierzu, córka Zofii (z Gonzaga-Myszkowskich) i Antoniego Butanowiczów. Ukończyła Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Żytomierzu. Na początku rewolucji październikowej, w 1917 roku, rodzina Butanowiczów opuściła Żytomierz i zamieszkała na Podolu i Kijowszczyźnie. W 1923 roku Maria poślubiła Ignacego Rożańskiego (1900-1983), żołnierza I Korpusu gen. Dowbora-Muśnickiego; w latach 1923-1932 pracował w Lasach Ordynacji Zamojskiej jako urzędnik na etacie Nadleśnictwa Kocudzego (15 km od Biłgoraja). W 1933 roku wraz z mężem wyjechała do Śródborza; Ignacy Rożański otrzymał posadę leśniczego w Głębokiem, prywatnym majątku hr. Maurycego Zamoyskiego. Mieli dwoje dzieci: córkę Irenę (1924-1926) i syna Edwarda (około 1936-1940). Wybuch drugiej wojny światowej rozdzielił rodzinę. Ignacy Rożański został zmobilizowany w sierpniu 1939 roku. Marię Rożańską wraz z synem wywieziono w 1940 roku do Dziegciarki na Uralu w obwodzie swierdłowskim. Pracowała tam w kopalni miedzi, później w buchalterii szpitala jako rachmistrz. We wrześniu została skierowana do sowchozu Krasnyj Siwasz, gdzie pracowała w buchalterii sowchozowej jako pomocnik rachmistrza. W 1946 roku powróciła z zesłania, wraz z mężem zamieszkali w Zwierzyńcu. Zmarła 3 lipca 2000 roku, spoczywa na cmentarzu w Zwierzyńcu.