menu
- Już wkrótce |
- Aktualności |
- Nowości |
- Zapowiedzi |
- Kontakt
22 listopada 2022 roku ukazał się zbiór esejów filozoficznych prof. Stefana Symotiuka – „Czas przestrzeni, przestrzeń czasu”.
Ostatnia książka, którą prof. Symotiuk przygotowywał, lecz nie zdążył wydać, jest zaproszeniem na wędrówkę po czasie i przestrzeni, po wielorakich ujęciach tych fundamentalnych problemów filozoficznych.
Książka ta to zbiór esejów pisanych na przestrzeni wielu lat, które chyba sam autor odkrył na nowo jako uzasadnienie nowego spojrzenia właśnie na czas i przestrzeń. Każdy artykuł‑esej jest niezwykle oryginalny, często zaskakujący, pozwalający każdorazowo na wielość interpretacji. Nie można żadnego eseju przeczytać i nie wracać do niego, gdyż jakiś jego fragment oczywisty przy pierwszej lekturze okazuje się przy kolejnej siedliskiem zgoła nieoczywistych sensów burzących dotychczasowy (i tak już mało stabilny) porządek. Nasz świat i przekonania, które posiadamy, to bardzo krucha rzeczywistość. Przygotowany przez Stefana Symotiuka zbiór można potraktować właśnie jako szczególną retrospektywę jego twórczości, odkrywając w niej ciekawe analizy ważne w tamtym kontekście, w którym powstawały, ale istnieje też i inna możliwość percepcji tej książki. Można na nią spojrzeć jako na autonomiczną całość, której celem jest przekazanie głównej tezy dotyczącej czasu, a raczej jego szczególnej nieobecności. Nikt, kto znał profesora, nie ma wątpliwości, że forma eseju w jego wykonaniu była czymś wyjątkowym (by nie powiedzieć doskonałym). Dopracował tę formę wypowiedzi do granic absolutności. Ostatnie dzieło jest cyklem esejów, ale również artykułów, z których każdy stanowi zamkniętą całość, będąc niezbędnym elementem budującym całą architektonikę myśli.
Iwona Zakrzewska, fragment wprowadzenia