Spotkanie z BOŻENĄ ZOFIĄ KACHEL i promocja tomiku „Korzenie mojego drzewa” (13.10.2015)

13 października 2015 roku na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu w Katanii (Włochy), w dawnym klasztorze benedyktynów, obecnie budynku uniwersyteckim przy placu Dante, odbyło się spotkanie z Bożeną Zofią Kachel i promocja jej debiutanckiego tomiku wierszy Korzenie mojego drzewa.

Wydarzenie zostało zorganizowane przez Stowarzyszenie Kulturalne „Dagome” i Stowarzyszenie Polsko-Włoskie „Amici dell’Europa” przy współpracy Uniwersytetu w Katanii – Wydziału Nauk Humanistycznych oraz Punto e Virgola. Centro Fotocopie di Caterina Contrafatto.

Tomik „Korzenie mojego drzewa” jest pierwszym opublikowanym zbiorem wierszy Bożeny Zofii Kachel. Książka została wydana w Polsce przez Wydawnictwo Norbertinum w Lublinie.

„Korzenie mojego drzewa” to myśli odzwierciedlające tęsknotę do rodzinnych stron, to liryczne zapiski z codzienności podkreślające figurę matki oraz sens życia, to ciągłe odwoływanie się do przeszłości i nieustanne spojrzenie w twarz rzeczywistości.

Pietro Militello, wspominając lata współpracy z autorką tomiku jako lektorką j. polskiego, wyraził swoje zdumienie i podziw dla jej weny twórczej. Z entuzjazmem wypowiedział się o pierwszej poezji Puszcza Biała. Autorka opisuje w niej naturę, która nie tylko fascynuje i zachwyca, ale z wielkim sentymentem przedstawia tęsknotę do rodzinnych stron przez głęboko zachowane w sercu obrazy z dzieciństwa.
Natomiast Giacoma Strano, ekspert literatury słowiańskiej podkreśliła integrację Bożeny Zofii Kachel w środowisku sycylijskim widoczną m.in. w poezjach Etna i Odjazdy. Odniosła się także do ważnego aspektu twórczości – sugestywnej miłości do natury, przedstawionej w wierszu Mój ulubiony poświęconym świerkowi.
Zaś Ewa Świderek zwróciła uwagę na elementy ironiczne wiersza Etna, określające egzystencję wulkanu i porównujące go do "starego niedźwiedzia" z polskiej piosenki "Stary niedźwiedź mocno śpi". Podkreśliła również walory sentymentalne w poezji Puszcza Biała wyrażone słowem "punkt na mapie", z którym każdy rodak kojarzy ze wzruszeniem swoje miejsce pochodzenia.

Wybrane wiersze po polsku czytała sama autorka, natomiast przełożone na włoski Christian Distefano. Podkładem lektury była muzyka Chopina oraz zdjęcia interpretujące poezje.

Spotkanie cieszyło się wielkim zainteresowaniem. Także wiele osób z publiczności wypowiedziało się o poezji ze wzruszeniem. W przypadku tak bogatych myślowo i uczuciowo utworów trudno o jednoznaczną interpretację. Bożena Zofia Kachel wielokrotnie wraca w swojej twórczości do figury MATKI, spostrzegła Kazimiera Wojnicka, przewodnicząca Stowarzyszenia polsko-włoskiego “Amici dell’Europa” i skierowała pod adresem autorki olbrzymią wdzięczność za poświęcenie kilku poezji najważniejszej osobie w naszym życiu. Każdemu z nas matka utożsamia się z ciepłem rodzinnym, z troską, z dobrymi radami oraz ze wzorem szlachetnej egzystencji. To wszystko znajdziemy w poezji Bożeny Kachel, a przedstawiona szlachetna dobroć matki pozostanie dla nas na zawsze wzorem do naśladowania.

Autorka w swoich wierszach opisuje wszystko prostymi słowami, docierającymi do serc każdego czytelnika. Często odnosi się do przeszłości i tym wyciska nie jedną łzę z oka.
Podsumowując, możemy powiedzieć, iż wiersze Bożeny Zofii Kachel – to utwory wyrażające wiarę, miłość i nadzieję, a przez nie tęsknotę i żal.

[ Relacja ze spotkania za: http://naszswiat.net/zyc-we-wloszech/zyc-we-wloszech/nasze-sprawy/spotkanie-z-poezja-bozeny-zofii-kachel.html ]