Roman Chojnacki
Wydanie I
Lublin–Toronto: Norbertinum – Polski Fundusz Wydawniczy w Kanadzie, 2003
Objętość 37, [1] s.
Format 125 x 195 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 83-7222-163-4
[ Poezja ]
Projekt okładki i rysunki Zofia Kopel-Szulc
O książce
Wiersze Chojnackiego za zbiorku Tak są wołaniem o miłość, o „tak” dla życia, przeciwko śmierci. Są mówieniem „tak” osobowej godności każdego człowieka, nieśmiałą rozmową z poetami, np. Iwaszkiewiczem i Czechowiczem. W wierszach tych „ja” liryczne podejmuje próbę zagwarantowania godności drugiemu: a może się to stać przez przyjęcie dla siebie oczyszczającego cierpienia, oswajania lęku przed rozdwojeniem osobowości w głębszej refleksji nad sobą. Podmiot tym cierpieniem spłaca ów zaciągnięty wcześniej dług. Oddaje symboliczną „pożyczoną szklankę krwi od sąsiada”, obdarowuje czytelnika modlitwą poetycką i informacją o sobie.
„Przegląd Powszechny”
O Autorze
Roman Chojnacki urodził się 4 maja 1954 roku w Lesznie. Autor tomów wierszy: Głos pierwszy (1973), Dla tego życia (1978), Z pozoru – cisza (1980), Apel poległych i inne wiersze (1983), Noc (1986), Powrót (1986), Wiersze nienapisane (2000), Tak (2003), Lekcje przyrody (2006), Aleppo (2010), Do użytku prywatnego (2014), Poemes non ecrits (2015), opracowania literaturoznawczego Od „mówienia wprost” do „nowej prywatności”. O poezji lat siedemdziesiątych (1984) oraz szkiców krytycznoliterackich i scenariuszy teatralnych. Debiutował w wieku osiemnastu lat na łamach „Gazety Poznańskiej‶. Rok później ukazał się jego pierwszy arkusz poetycki Głos pierwszy, który zaginął w niemalże całym nakładzie. W 1977 roku został absolwentem filologii polskiej ze specjalnością teatrologia Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Należał do Związku Literatów Polskich, w którym przez rok pełnił funkcję prezesa Koła Młodych ZLP. W latach 1982–1988 był sekretarzem literackim w poznańskim Teatrze Nowym oraz współredaktorem czasopisma teatralnego „Zza kulis‶. W międzyczasie publikował swoje wiersze oraz prace krytyczne w takich pismach jak „Integracje‶, „Student‶ czy „Akcent‶. W roku 1982 został powołany do wojska w ramach ogólnopolskiej akcji SB wymierzonej w „osoby podejrzane o inspirowanie i organizowanie strajków i zajść ulicznych, druk, kolportaż, czy tzw. łącznikowanie, a nie nadające się (z braku dowodów) do internowania lub zatrzymania‶. Odbył tę służbę w jednostce wojskowej w Rawiczu. Następnie został „nauczycielem‶ w konsulacie USA w Poznaniu. Rok 1986 to moment pierwszego opuszczenia kraju przez Chojnackiego. Wyjechał wówczas do Stanów Zjednoczonych na stypendium Agencji Informacyjnej Departamentu Stanu. Podróżował po USA, a jego przewodniczką po wyprawach była Eleonora Griswold, wdowa po Aleksandrze Fordzie. Grossowie zaproponowali mu objęcie stanowiska ich osobistego sekretarza i pozostanie na amerykańskim kontynencie. Chojnacki jednak odmówił i na krótki czas wrócił do Polski. W roku 1988 wyemigrował ostatecznie do Kanady, na fali tzw. emigracji solidarnościowej. Mieszka w Brampton pod Toronto i pracuje jako kierowca, nie zaniedbując ciągle sztuki pisarskiej. Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
|
![](javascript: windowFoto( "files/products/Chojnacki_Tak_120_www.jpg", sTitle+": " );)
