Bolesław Momot
Cena zbytu 34,00 zł
Cena promocyjna 28,00 zł
Wydanie pierwsze
Lublin: Norbertinum, 2026
Objętość 35, [1] s.
Format 140 x 205 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 978-83-7222-894-9
[ Rozważania stacji Drogi Krzyżowej połączone z refleksjami duchowymi ]
Fragment książki
Chociażbym znał imiona wszystkich kwiatów i umiał na-zwać zapach każdego gatunku i chociażbym potrafił określić każdy odcień koloru wszystkich rodzajów i poznał ich cierpienie, kiedy tracą barwy w przemianie jesiennych kolorów; i chociażbym nauczył się rozumieć skargi niezapylonych kwiatów, opłakujących swój los, że nie dane im było wydać owoców; i chociażbym poznał tajemnice wiatru, który rozsiewa nowe życie; i chociażbym zrozumiał melodię dzwonków konwalii, kiedy z drzew spadają na nie krople porannej rosy; i chociażbym pozyskał dar rozumienia płaczu usychających drzew; i chociażbym umiał opisać radość sarny, którą zbieracz grzybów uwolnił ze stalowej paści; i chociażbym potrafił dzielić trwogę konia prowadzonego na rzeź, a także strach i bojaźń psa uwiązanego na łańcuchu i bitego grabową lagą; i chociażbym posiadł umiejętność poznania odcieni znaczeniowych wszystkich rodzajów uczuć i odczuć, jakich może doznawać człowiek, a nawet gdyby dane mi było rozumienie wszystkich języków świata – nie odważę się (i nigdy nie próbowałem) opisać momentu konania i śmierci Pana Chwały.
Bolesław Momot, Sekwencja XXXI – Epilog
Spis treści
Sekwencja XVI – Prolog [ 7 ]
Sekwencja XVII – Stacja I: Pan Jezus skazany na śmierć [ 8 ]
Sekwencja XVIII – Stacja II: Pan Jezus obarczony krzyżem [ 9 ]
Sekwencja XIX – Stacja III: Jezus upada pod krzyżem [ 10 ]
Sekwencja XX – Stacja IV: Pan Jezus spotyka swoją Matkę [ 11 ]
Sekwencja XXI – Stacja V: Szymon Cyrenejczyk pomaga Jezusowi w niesieniu krzyża [ 12 ]
Sekwencja XXII – Stacja VI: Święta Weronika ociera twarz Jezusowi [ 14 ]
Sekwencja XXIII – Stacja VII: Jezus upada po raz drugi [ 15 ]
Sekwencja XXIV – Stacja VIII: Jezus upomina płaczące niewiasty [ 17 ]
Sekwencja XXV – Stacja IX: Jezus upada po raz trzeci [ 18 ]
Sekwencja XXVI – Stacja X: Jezus odarty z szat [ 19 ]
Sekwencja XXVII – Stacja XI: Jezus przybity do krzyża [ 20 ]
Sekwencja XXVIII – Stacja XII: Jezus umiera na krzyżu [ 22 ]
Sekwencja XXIX – Stacja XIII: Jezus zdjęty z krzyża [ 23 ]
Sekwencja XXX – Stacja XIV: Jezus złożony w grobie [ 24 ]
Sekwencja XXXI – Epilog [ 25 ]
Rozmyślania o czasie i wieczności (Eseje)
Sekwencja XXXII [ 29 ]
Sekwencja XXXIII [ 31 ]
Sekwencja XXXIV [ 32 ]
Sekwencja XXXV – Moje credo [ 33 ]
O Autorze
Bolesław Momot – emerytowany nauczyciel polonista. W wieku niespełna 17 lat został przyjęty do Klubu Młodych Pisarzy w Lublinie, z którego po 10 latach wystąpił. Jego życiową pasją jest muzyka, poezja i filozofia. Gra na skrzypcach i organach. Słucha muzyki klasycznej, szczególnie ceni utwory Jana Sebastiana Bacha i Jerzego Fryderyka Händla. Uprawia twórczość poetycką. Jak twierdzi, w poezji najpełniej objawia się kunszt mowy ludzkiej. Tylko poezja może zbliżyć człowieka do tego, co nienazwane, do tych wszelkich zakamarków uczuć, które przeżywamy i których doświadczamy, a dla określenia których brakuje słów. Filozofia z kolei, według niego, traktuje o tym, co wieczne, zajmuje się prawdami ponadczasowymi, a jednocześnie jest jedyną gałęzią nauki, która mimo że nie daje ostatecznych rozstrzygnięć i odpowiedzi, to jednak nie ustaje w dążeniu do nich. Oferuje każdemu człowiekowi możliwość samodzielnej refleksji i osobistego dążenia do prawdy. Z pasji przyziemnych jest miłośnikiem jazdy na rowerze, uprawia turystykę rowerową i pieszą. W roku 2025 opublikował swoją pierwszą książkę – Z witraży.
|
![](javascript: windowFoto( "files/products/Z_witrazy_2_120.jpg", sTitle+": " );)
