Księgarnia - Wspomnienia i listy
Dziesięć dni w PRL-u  Cena: 16.00 zł
Kazimierz Braun

Wydanie I
Lublin: Norbertinum, 2008
Objętość 169, [1] s.
Format 125 x 195 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 978-83-7222-337-1

[ Wspomnienia ]

O książce

Jesienią 2007 roku „Rzeczpospolita” zaprosiła mnie do napisania krótkiego wspomnienia na temat jednego dnia mego życia w PRL-u. W odpowiedzi powstał tekst pod tytułem Plama na defiladzie, w którym wróciłem do dnia 22 lipca 1952 roku („Najnowsza historia Polaków. Oblicza PRL”. Dodatek do: „Rzeczpospolita”, 2007, nr 3 (z 27 listopada). Pisanie tego tekstu uruchomiło we mnie na nowo żarna pamięci. Rozbudowałem to, co napisałem dla „Rzeczpospolitej”. Zaraz potem, prawie gorączkowo, zacząłem wracać do moich kolejnych dni w PRL-u - dni znaczących. Niektóre oznaczały zwroty, inne zakręty w moim życiorysie, a jeszcze inne ujawniały stopniowo i powoli swoje znaczenie i sens. Dokładnie pamiętam niektóre daty dzienne oraz dni tygodnia. Jakżeby nie pamiętać dnia urodzin dziecka czy też wprowadzenia stanu wojennego. W paru wypadkach dokładne daty można było ustalić w kalendarzu internetowym. Niekiedy pamiętam tylko porę roku, a zresztą dokładna data dzienna nie jest w tych wypadkach tak istotna. Pracująca na wysokich obrotach pamięć najpierw nasuwała same dni złe, czarne. To nieprawda, że bólu się nie pamięta. Ból, ciągle żywy, przywoływał momenty, w których rozpoczął kiedyś swój atak, ale opisany, zdiagnozowany i zracjonalizowany umożliwiał też zejście gdzieś głębiej, ku dniom dobrym. Warto było i te dni przypomnieć, zwłaszcza że stanowiły tak dramatyczny kontrast wobec dni złych.

Fragm. Prologu


Spis treści

Prolog
1952. 22 lipca: Defilada „młodych przodowników”
1954. Marzec: Awans społeczny robotnika budowlanego
1957. 4 maja: Przemówienie na wiecu
1960. Styczeń: Drogowskazy Świętego
1960. 4 grudnia: Paryskie szpilki
1964. Maj: Kuszenie do partii
1977. 21 maja: Po premierze Operetki
1981. 13 grudnia: Mała warszawska „odyseja”
1984. 5 lipca: Wyrzucenie z teatru
1985. 21 sierpnia: Pożegnania
Epilog
Nota o autorze


O Autorze

Kazimierz Braun jest reżyserem, pisarzem, uczonym. Urodził się 29 czerwca 1936 roku w Mokrsku Dolnym nad Nidą, w majątku swego dziadka Michała Szymanowskiego.
Kazimierz Braun uczył się w czasie wojny w szkole domowej w Milechowach. Maturę zdał w Częstochowie w 1953 roku. Nie został przyjęty na studia na Uniwersytecie Poznańskim, w czasie gdy jego ojciec siedział w stalinowskim więzieniu. Pracował jako pomocnik murarza przy odbudowie poznańskiej Starówki. W 1954 roku dostał się na polonistykę i uzyskał magisterium w 1958 roku. W czasie studiów występował jako aktor w przedstawieniach studenckich, a potem w Teatrze Polskim w Poznaniu (na podstawie „prawa współpracy” wydanego przez SPATiF) oraz reżyserował przedstawienia amatorskie. Następnie podjął studia na reżyserii w PWST w Warszawie, zakończone uzyskaniem tytułu magistra sztuki w 1962 roku. Reżyserował w teatrach w Gdańsku, Warszawie, Łodzi, Toruniu, Krakowie i Lublinie, gdzie był kierownikiem artystycznym Teatru im. Juliusza Osterwy (1967-1974) oraz jego dyrektorem (1971-1974). W latach 1975-1984 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Współczesnego we Wrocławiu.
Obok reżyserii i kierowania teatrami, poświęcił się teatrologii. Doktoryzował się na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1971); habilitował się na Uniwersytecie Wrocławskim (1975); prowadził tam zajęcia na kulturoznawstwie; uczył także aktorstwa i reżyserii w PWST w Krakowie i Wrocławiu. Wydawał książki z dziedziny historii teatru i dramatu. Jego pracę w Polsce przerwało w 1984 roku zwolnienie z teatru przez władze w trybie nagłym z powodu działalności opozycyjnej.
W 1985 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych. W 1989 roku został mianowany profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Stanu Nowy Jork w Buffalo; wykładał reżyserię również na innych uczelniach amerykańskich. Reżyserował w Ameryce w teatrach zawodowych oraz uniwersyteckich. Publikował w języku angielskim w USA, a po 1989 roku ponownie w kraju. W 1992 roku został mianowany profesorem przez Prezydenta RP na podstawie uchwały Senatu Uniwersytetu Wrocławskego z 1984 roku, wówczas zablokowanej przez władze PRL-u.
W latach 1961-2008 wyreżyserował ponad 140 przedstawień teatralnych i telewizyjnych, z tego kilkadziesiąt za granicą. Opublikował ponad 30 książek, w tym prace z dziedziny historii i zagadnień warsztatowych teatru oraz powieści i dramaty w językach polskim, angielskim, czeskim, rosyjskim i ukraińskim. Jego sztuki były wystawiane w Polsce, USA, Kanadzie, Irlandii i Rosji.
Otrzymał szereg nagród artystycznych i naukowych w kraju, m.in. na festiwalach teatralnych w Toruniu, Kaliszu, Wrocławiu oraz za granicą, m.in. w Niemczech, Japonii, USA, Kanadzie, w tym nagrody Fundacji Guggenheima, Fundacji Fulbrighta i Fundacji Turzańskich.
Kazimierz Braun ożenił się z Zofią Reklewską w 1962 roku. Mają troje dzieci: Monikę (ur. 1963), Grzegorza (ur. 1967) i Justynę (ur. 1973).


« powrót
Ilość