Księgarnia - Literaturoznawstwo, językoznawstwo
Poznawanie poezij. Interpretacje  Cena: 21.50 zł
Zbigniew Lisowski

Wydanie I
Lublin: Norbertinum, 2008
Objętość 447, [2] s.
Format 147 x 205 mm
Oprawa miękka klejona
ISBN 978-83-7222-315-9

[ Nauka o literaturze ]

O książce

Zaproponowane tu interpretacje stanowią przykłady różnych możliwości zastosowania metody ergocentrycznej, a więc „nastawionej” na badanie poszczególnych utworów literackich, którą – za Emilem Steigerem – określa się często jako „sztukę interpretacji”. Są one egzemplifikacją tezy, że tylko poprzez wnikliwą i dogłębną interpretację można dotrzeć do artystycznej i problemowej prawdy dzieła literackiego, choć, oczywiście, zawsze pozostanie jakieś tajemne „jądro ciemności”, wymykające się dyskursywnym ocenom i sądom. Autor poddał interpretacji utwory poetyckie, wiedząc z własnych doświadczeń dydaktycznych, że liryka w procesie poznawania literatury – na różnych zresztą poziomach kształcenia – traktowana jest jako „najtrudniejszy” rodzaj literacki. I właśnie interpretacja, podbudowana przynajmniej podstawową znajomością teorii dzieła literackiego, może pomóc nauczycielom, studentom, a nawet uczniom klas licealnych w dotarciu do wnętrza utworu poetyckiego, tym bardziej że przecież wolą oni coś badać i odkrywać niż tylko uczyć się o czymś (Jerome Seymour Bruner). A przecież hasło „learning by research” (uczenie się przez badanie) już od dawna zaliczono na Zachodzie do grupy głównych zasad nauczania.

Spis treści

O interpretacji dzieła literackiego

Interpretacje wybranych wierszy
Jan Kochanowski, „Do gór i lasów”
Cyprian Kamil Norwid, „W Weronie”
Cyprian Kamil Norwid, „Fortepian Szopena”
Juliusz Słowacki, „Hymn („Smutno mi, Boże!)”
Juliusz Słowacki, „O! Nieszczęśliwa! O! Uciemiężona...”
Katarzyna Mansfield, „Stanisławowi Wyspiańskiemu”
Leopold Staff, „Kieszeń”
Bolesław Leśmian, „Garbus”
Julian Tuwim, „Lokomotywa”
Krzysztof Kamil Baczyński, „Elegia o... (chłopcu polskim)”
Tadeusz Różewicz, „Ocalony”
Czesław Miłosz, „Piosenka o końcu świata”
Zbigniew Herbert, „Pan od przyrody”
Karol Wojtyła, „Rozważanie o śmierci”
Jan Paweł II, „Tryptyk rzymski”
Jan Twardowski, „Sprawiedliwość”
Jan Twardowski, „O nieobecnych”
Wisława Szymborska, „Cebula”
Kazimierz Świergocki, „Starość”

Z interpretacyjnych kontrowersji
O kontrowersyjnych interpretacjach niektórych wierszy Zbigniewa Herberta

Interpretacje monoaspektowe
Norwida „spojrzenie ku niebu”. Moralno-religijna problematyka twórczości Cypriana Kamila Norwida
Kategoria starości tragicznej w poezji Tadeusza Różewicza

Interpretacje cząstkowe w opracowaniach ogólnych
O wierszach Henryka Sienkiewicza
Miron Białoszewski: poezja rupieci czy rupiecie poezji?
Refleksje nad poezją Karola Wojtyły

Poezja w prozie
Metaforyka w epice Stefana Żeromskiego


O Autorze

Dr hab. Zbigniew Lisowski prof. UPH, ur. 27 czerwca 1931 r. w Wilnie, pochodzi z rodziny nauczycielskiej. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. J. I. Kraszewskiego w Białej Podlaskiej i filologii polskiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Doktorat (z wyróżnieniem) w krakowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej. Specjalizacja w dziedzinie historii literatury Młodej Polski (zwłaszcza twórczości Stefana Żeromskiego) oraz teorii interpretacji dzieła literackiego; autor ponad 70 rozpraw i artykułów, w tym 4 książek, głównie z zakresu historii oraz metodologii literatury: Interpretacja utworu literackiego jako główny problem metodyczny (1988), Arcydzieła nowelistyczne Stefana Żeromskiego. Studium analityczno-interpretacyjne (1991), „Bez dogmatu'' Henryka Sienkiewicza jako powieść psychologiczna. Studium analityczno-interpretacyjne (1997), Nowelistyka Stefana Żeromskiego (1999), Tragizm wojny i okupacji w poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Tadeusza Różewicza i Zbigniewa Herberta (2008), Poznawanie poezji. Interpretacje (2008). Habilitacja na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Emerytowany profesor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Siedlcach (Akademia Podlaska, obecnie Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach), czynny wykładowca w Szkole Wyższej Przymierza Rodzin w Warszawie. Amatorsko: eseistyka na tematy sztuki, zwłaszcza malarstwa, twórczość literacka (Obrzeża, 2002) i przekładowa.


« powrót
Ilość