Nasza muza
  • Miejsce i rok: Lublin, Norbertinum, 2003
  • Objętość: 147 s.
  • Format: 125 x 195 mm
  • Oprawa: miękka klejona
  • ISBN: 83-7222-118-9
6,00 PLN

„Nasza Muza. Antologia rodzinna” — mamy tu do czynienia ze zjawiskiem tyleż poetyckim, co socjologicznym. „Norbertinum” przygotowało antologię rodzinną, prawdopodobnie jedyną taką w polskiej literaturze, którą tworzą wiersze autorstwa matki, córki i syna. Troje autorów to trzy różne odczuwania świata. Łączy ich potrzeba ekspresji za pomocą słowa poetyckiego, wypowiedzi swoistej dla ludzi wrażliwych i myślących, wykraczających w swoim życiu poza świat codziennych zdarzeń, co — wbrew pozorom —wcale nie jest ani łatwe, ani powszechne.
GRZEGORZ JÓZEFCZUK, „Gazeta Wyborcza”

Muza rodzinna jest fenomenem, bo w poezji w odróżnieniu od muzyki np. Bachów, brak takiego skupienia talentów. Ten trójgłos: Matki, Córki i Syna, jest niezwykle wyrazisty. Każdy głos brzmi osobno, a jednocześnie jakiś pojedynczy rodzaj wrażliwości jest wspólny
JADWIGA PACHECKA, wykładowca poetyki i teorii literatury na UW

Bogata, zróżnicowana i wielobarwna twórczość poetycka Katarzyny Iwańczyk jest zjawiskiem niezwykłym. [...] Zawarte tam utwory poetyckie odznaczają się dużą dojrzałością i rozległą perspektywą skali osobistych przeżyć. [...] Jest to przede wszystkim niezwykle dojrzała refleksja nad światem — pełnym zmysłowych uroków, doświadczanym niespiesznie i z namysłem. Światło i ciemność, dzień i noc, słońce i zmrok, trwanie i przemijanie, chwila i upływ czasu — wszystkie te wyraźnie dychotomiczne zjawiska poetka przepuszcza przez pryzmat swojego osobistego doświadczenia i konfrontuje z własną wrażliwością. [...]

Emocjonalna dojrzałość i szczerość przenikająca te wiersze to kolejna ich ważna zaleta. Autorka nie pisze dla jakiegoś zewnętrznego efektu, nie popisuje się ekstrawagancjami formy — jej poetycka dykcja urzeka naturalnością i swobodą. Potrafi łączyć pojemność znaczeń z kondensacją formy, ani śladu tam rozgadania czy choćby spiętrzenia określeń. Wszystko tu ma swoje miejsce: odwołania do religii, kultury, innych dyscyplin sztuki, kręgu najbliższych poetce osób, przyrody są naturalne jak oddech.
dr STEFAN MÜNCH

więcej o książce
zwiń