Irena Miśkiewicz

Irena Miśkiewicz z domu Mielczarska

(1906-1988)


Urodziła się 22 września 1906 roku w leśniczówce Okunin koło Nowego Dworu Mazowieckiego. Rodzina w 1911 roku przeniosła się do przysiółka Piekiełko w Tarchominie koło Warszawy. Irena ukończyła szkołę elementarną i kilka klas szkoły średniej w Warszawie. W 1931 roku wyszła za mąż za Władysława Miśkiewicza, inżyniera geodetę, absolwenta Wydziału Geodezji Politechniki Warszawskiej. Do wybuchu drugiej wojny światowej towarzyszyła swojemu mężowi dokonującemu scaleń gruntów w ramach akcji scaleniowych wspieranych przez Rząd Rzeczypospolitej. Utrzymując swoje gospodarstwo w rodzinnej wsi męża, Eminie koło Mińska  Mazowieckiego, towarzyszyła wraz z dziećmi mężowi w akcjach scaleniowych we wsiach Polesia i północnej Lubelszczyzny. Wrażenia i przeżycia z tego okresu zawarła w opowiadaniach i wierszach publikowanych w tomach: Ja wolę tęsknotę (Lublin 2009) oraz I to pozostało w mojej pamięci (Lublin 2020). Wojnę spędziła w Eminie, prowadząc rodzinne gospodarstwo. Po wojnie rodzina Miśkiewiczów zamieszkała w Łukowie, gdzie Władysław Miśkiewicz wykonywał pomiar i ewidencję grunów miasta. Na początku lat 50. XX wieku przenieśli się do własnego domu w Lubartowie, a w 1964 roku – do Lublina, gdzie Irena Miśkiewicz zmarła 3 listopada 1988 roku.

Zaczęła tworzyć w 1956 roku. W 1984 roku została członkiem Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Swoje wiersze publikowała w „Biuletynie Informacyjnym" STL oraz w VIII tomie „Wsi tworzącej” (wybór, wstęp, opracowanie Anna Brzozowska-Krajka, Lublin 1990). W jej dorobku literackim – oprócz około 300 wierszy – znalazły się opowiadania o wątkach autobiograficznych, sztuka teatralna wierszem z piosenkami oraz proza poetycka.

Książki autora:

Opowiadania autobiograficzne i wiersze obrazujące życie wsi lubelskiej w okresie przed drugą wojną światową