Halina Zaorska
Halina Zaorska

Halina (właśc. Aleksandra Halina) Zaorska z d. Onichimowska

(1901-1977)

 

Urodziła się w 1901 roku. W wieku 9 lat wraz z rodzicami opuściła dwór położony w miejscowości Lipowa koło Kobrynia (obecnie Białoruś) i przeniosła się do Warszawy, gdzie rozpoczęła naukę na pensji dla dziewcząt. Po ukończeniu szkoły rozpoczęła pracę w banku. Wkrótce wyszła za mąż za Jana Zaorskiego, absolwenta Politechniki we Lwowie, i przeniosła się wraz z mężem do majątku teścia, do Glinnego Stoku w lubelskiej części Podlasia, gdzie zaczęła gospodarować. Z zapałem poświęciła się pracy nie tylko w gospodarstwie, ale i wśród wiejskich kobiet, organizując konkursy i pomagając w trudnych chwilach. W Glinnym Stoku urodziło się pięcioro jej dzieci. Tam też przetrwała wojnę i okupację, przyjmując tułaczy, uciekinierów ze zniszczonej Warszawy, pomagając partyzantom, broniąc majątku przed atakami band rabunkowych. Po wojnie musiała opuścić Glinny Stok i wraz z rodziną przeniosła się do Lublina, zamieszkując przy ulicy Spokojnej. Podejmowała różne prace fizyczne, ukończyła kurs dla higienistek i rozpoczęła pracę w przedszkolach, którą z dużym zaangażowaniem i oddaniem wykonywała do czasu przejścia na emeryturę.

Książki autora:

Zbiór wspomnień i poezji