Aldon Dzięcioł
Aldon Dzięcioł

Aldon Dzięcioł

(ur. 1946)

 

Poeta, prozaik, eseista, regionalista, redaktor. Urodził się 10 kwietnia 1946 r. w Lubartowie. Ukończył Technikum Zawodowe w Lublinie, następnie studia magisterskie w zakresie socjologii na Akademii Nauk Społecznych w Warszawie oraz podyplomowe z zarządzania i administracji na UMCS. Przez niemal dwadzieścia lat pełnił funkcje dyrektorskie we Włodawie i Lublinie (m.in. wieloletni dyrektor Nadburzańskich Zakładów Przemysłu Skórzanego we Włodawie). Jest inicjatorem i nieprzerwanie redaktorem naczelnym założonego w marcu 2011 r. we Włodawie kwartalnika społeczno-kulturalnego pn. „Wschód”. Był założycielem i prezesem Poleskiego Towarzystwa Medialnego we Włodawie (Towarzystwo wydaje kwartalnik „Wschód”). Jest także współzałożycielem Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Włodawskiej oraz Stowarzyszenia Twórców Kultury Nadburzańskiej im. Janusza Kalinowskiego we Włodawie.

Jest autorem czternastu książek, m.in.: Polesie. Moja Mała Ojczyzna (wiersze, 2006), Przemyślenia bez mydlenia (fraszki, aforyzmy, 2008), Na literackiej Lubelszczyźnie (J.I. Kraszewski, H. Sienkiewicz, S. Żeromski, eseje, 2009), Pszczela symfonia (esej i poezja, 2010), Morska odyseja kapitana Ziemowita Barańskiego (powieść, 2012), Od Bugu… Poleskie refleksje (wiersze, 2014), Wschodnio promieniście (wiersze, 2015), Szukam człowieka (wiersze, 2017), Wasyl z lasu. Powieść nadbużańska (powieść, 2020).

Z pasją oddaje się żeglarstwu (komandor). Żeglował po Bałtyku, Morzu Czarnym, Adriatyckim, Morzu Jońskim i Egejskim. Wielokrotnie pływał po wielkich rzekach europejskich, m.in. po: Tamizie, Sekwanie, Renie, Dunaju, Dnieprze, Wiśle i Bugu. Zarząd Główny Polskiego Związku Żeglarskiego przyznał mu honorową odznakę „Zasłużony dla Żeglarstwa Polskiego” (2016). Posiada Srebrny Krzyż Zasługi oraz honorową odznakę Zasłużony dla Kultury Polskiej. Mieszka we Włodawie.

Książki autora:

Powieść o bogatym tle dziejów i kultury ziem nadbużańskich w okolicach Włodawy