Józef Wianowski
Józef Wianowski

Józef Wianowski

 

Urodził się i dzieciństwo spędził w malowniczej, podlubelskiej wsi Sługocin, położonej w Dolinie Ciemięgi. Do Szkoły Podstawowej uczęszczał w Moszenkach (gm. Jastków). Mieściła się w dawnym, pięknym pałacyku Kołaczkowskich. Tam spotkał doświadczoną nauczycielkę, Władysławę Wec, która potrafiła w wiejskim dziecku rozbudzić miłość do poezji, historii i muzyki, co miało wielki wpływ na jego zainteresowania i upodobania.

Ukończył 5-letnią szkołę techniczną w Lublinie, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości, dające możliwość życia zawodowego. Ukończone Studium Pedagogiczne pozwoliło mu przez jakiś czas być nauczycielem wychowania muzycznego. Podjęta praca w kolejnictwie drogowym i drogownictwie trwała 12 lat, a potem podstawą jego egzystencji było rzemiosło i działalność handlowa.

Od dzieciństwa wykazywał duże zdolności muzyczne, grał amatorsko na gitarze, klarnecie, saksofonie, harmonijce ustnej, organach elektronowych. Wrażliwość muzyczną wykorzystał przy pisaniu wierszy, w których wyczuwa się nie tylko uporządkowany rytm, ale i wprost zadziwiającą melodyjność. Umiejętność gry na instrumentach oraz tworzenia wierszy wzajemnie się przenikają. Jego muzyka bywa poezją, a poezja pobrzmiewa melodią.

Z rodziną mieszka w swoim domu w Lublinie, a po osiągnięciu wieku emerytalnego uaktywnił się jako pasjonat tworzenia wierszy, w których wraca myślami ku wspomnieniom, ocenia swoje życie w sposób refleksyjny i obserwuje świat z perspektywy swojego miejsca na ziemi.