Józef Wzorek
Józef Wzorek

Józef Wzorek

(1938–2015)

 

Urodził się 5 grudnia 1938 roku w Piotrkowicach koło Tuchowa, zmarł 11 lutego 2015 r. w Lublinie. Po ukończeniu szkoły podstawowej uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Tarnowie (1952–1957), gdzie uzyskał tytuł technika sztuk plastycznych. W latach 1957–1962 studiował historię sztuki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1958 roku brał udział w wykreowaniu studenckiej amatorskiej grupy plastycznej INOPS, poszukującej nowych form wyrazu plastycznego (inops – poszukujący, ubogi). Grupa ta była doceniana przez władze uczelni KUL i ówczesnego ks. Rektora KUL Mariana Rechowicza. 29 października 1962 roku uzyskał dyplom mgr historii sztuki. Od 1 grudnia 1962 do 30 września 1971 roku pracował na stanowisku asystenta na Wydziale Nauk Humanistycznych przy Katedrze Historii Sztuki Kościelnej KUL, m.in. prowadził zajęcia dydaktyczne. Od 1 października 1971 do 1 października 1976 roku był asystentem dokumentacji, adiunktem dokumentacji naukowej, starszym dokumentalistą w Międzywydziałowym Zakładzie Leksykograficznym KUL. Zatrudniony w Pracowni Encyklopedycznej pracował w zespole redakcyjnym merytoryczno-leksykograficznym, był autorem haseł encyklopedycznych z zakresu sztuki. Od 1 października 1976 do 28 lutego 1990 roku pracował w PP Pracownie Konserwacji Zabytków O/Lublin, do czasu likwidacji przedsiębiorstwa, gdzie pełnił następujące funkcje: pracownik Konserwacji Zabytków, Kierownik Konserwacji Dzieł Sztuki oraz Kierownik Pracowni Konserwacji Drewna Zabytkowego.

Był długoletnim członkiem Stowarzyszenia Historyków Sztuki Oddział w Lublinie oraz członkiem Stowarzyszenia Konserwatorów Zabytków. Uczestniczył w wielu organizowanych sesjach naukowych, był zaangażowany w pracę na rzecz inwentaryzowania i ratowania zabytków. Przejawiał dużą dociekliwość poznawczą jako badacz sztuki i konserwator zabytków. Udzielał zgodnie ze swoimi kompetencjami konsultacji i wydawał ekspertyzy oraz opinie. Na podstawie postanowienia Zarządu Głównego SHS z dn. 18 sierpnia 1993 roku do 1 lipca 1998 r. był rzeczoznawcą w zakresie: rzemiosła artystycznego, zabytkowych wnętrz, mebli i złotnictwa XVII–XIX wieku. Ponadto 12 października 1993 roku Generalny Konserwator Zabytków Tadeusz Zielniewicz ustanowił go Rzeczoznawcą Ministra Kultury i Sztuki w specjalności: konserwacja sztuki zdobniczej i przedmioty z drewna.

Książki autora:

Historia relikwii Drzewa Krzyża Świętego przechowywanych w kościele oo. Dominikanów w Lublinie