Arkadiusz Frania
Arkadiusz Frania

dr Arkadiusz Frania

(ur. 1973)

 

Poeta, prozaik, krytyk literacki. Urodził się 4 maja 1973 r. w Przechlewie (obecnie woj. pomorskie). W latach 1993-1994 studiował na Wydziale Elektrycznym Politechniki Częstochowskiej, zaś w latach 1994-1999 filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie. W 2003 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa na podstawie rozprawy Powojenne dyskusje nad pozytywizmem. 1944/45-1948/49 (Uniwersytet Śląski). Jako poeta debiutował w „Dzienniku Częstochowskim. 24 godziny” w roku 1993. Opublikował pięć zbiorów poetyckich: na przykład mnie nie ma (Częstochowa 1994, 1996), powiedz mi siebie (Częstochowa 1995, 1996), na zimnym uczynku (Kraków 1999), ale się nie budzę (Bydgoszcz 2004), zacząć nic od początku (Warszawa 2012); jeden wybór poezji Zbieracze lawendy (Lublin 2016); dwie książki prozatorskie: Jestem pomysłem Pana Boga na człowieka (Częstochowa 2010, wyd. w j. serbskim – Knjaževac 2014), Rzeźby w maśle. Prozy z pamięci (Warszawa 2014); cztery książki krytycznoliterackie: „Solidne niefarbowane retro”. O poezji Tadeusza Gierymskiego (Częstochowa 2004), Strażnicy i najeźdźcy. Zjawiska we współczesnej poezji regionu częstochowskiego (Częstochowa 2005), Poświatowska, Marjańska, Cichla-Czarniawska. Trzy szkice typu ziemia-ziemia-ziemia (Częstochowa 2007), Lipton story. Esencje krytyczne o sztuce pisarskiej Jacka Durskiego (Warszawa 2009). Współpracuje z wieloma pismami kulturalnymi w kraju i za granicą.

Książki autora: