Wacław Sęk SJ

Wacław Sęk SJ

(ur. 1909)

 

Urodził się w 1909 r. w Dąbrówce (par. Srock, diec. łódzka; święc. 1935, Lublin, zm. 1998, Gdynia). Do zakonu wstąpił w 1924 r., w latach 1937-1941 pracował jako prefekt w gimnazjum w Wilnie. Lata 1941-1946 to okres pracy na Kresach (parafie: Baturyn - do maja, następnie Oborek i Raków). Po powrocie do kraju w 1946 r. krótko pracował w jezuickiej placówce w Toruniu, następnie w Piotrkowie Trybunalskim. W latach 1949-1950 był duszpasterzem akademickim w Szczecinie, następnie superiorem i proboszczem. Gdy w 1955 r. komunistyczne władze usunęły jezuitów ze Szczecina, uczył j. łacińskiego jezuickich kleryków w Poznaniu. Od 1967 r. był superiorem i proboszczem na placówce przy ul. Narbutta w Warszawie, od 1972 r. w Toruniu. W 1986 r. przeniósł się do Łodzi, a w 1990 r. do Gdyni, gdzie był ojcem duchownym, a później rezydentem.

Książki autora: