Mieczysław Paszkiewicz
Mieczysław Paszkiewicz

Mieczysław Paszkiewicz

(1925–2004)

 

Poeta, eseista, historyk sztuki, jedna z głównych postaci życia naukowego i literackiego polskiego Londynu. W latach II wojny światowej był żołnierzem konspiracyjnej Narodowej Organizacji Wojskowej. Po aresztowaniu wiosną 1941 roku więziony był początkowo w Lublinie, a następnie w obozach koncentracyjnych w Oświęcimiu i Mauthausen/Gusen. Od 1946 roku przebywał w Londynie, studiował na The Politechnic School of Art / University of Westminster w Londynie. W 1984 roku uzyskał stopień naukowy doktora na Polskim Uniwersytecie na Obczyźnie (Tematyka polska w twórczości Stefana Della Belli, 1984, promotor Józef Jasnowski). Wykładał historię sztuki na uniwersytecie w Londynie i w Cambridge. Od 1985 roku aż do śmierci pełnił funkcję dziekana Wydziału Nauk Humanistycznych PUNO.

Debiutował w 1939 roku poematem prozą Nocturn w lubelskim piśmie „Głos Literacki”. Był współtwórcą grupy poetyckiej „Kontynenty” oraz współzałożycielem i członkiem Merkariusza Polskiego”. Wydał 17 książek, w tym 4 tomiki poezji: Zmiany (Londyn 1957), Opowiadania jońskie (Kraków 1982), Przebudzenie jesienią (Lublin 1995), Byt niemy (Londyn 1996), a także utwory prozatorskie: Rozmowy z Saszą (Lublin 1994) oraz eseje i szkice: Zrywając kwiaty w Stabiae (Kraków 1977), Ziemia obiecana innym (Londyn 1985). Jego artykuły naukowe, eseje i utwory poetyckie ukazywały się w pismach naukowych i literackich, m.in. w: „Biuletynie Historii Sztuki”, „Bulletin du Musee National de Varsovie”, „Polskim Słowniku Biograficznym”, „The Journal of Arms and Armour Society”, „Oficynie Poetów” i innych. 

 

Ewa Lewandowska-Tarasiuk – „Tydzień Polski”, 9 stycznia 2017 [online]

Paszkiewicz, Taborski, Bednarczykowa – ocalić od zapomnienia