Tadeusz Nowak

Tadeusz Nowak (syn Henryka i Marianny z d. Kamrowskiej) urodził się 9 czerwca 1952 r. w Gdańsku. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Gniewie i tu ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową przy Zakładach Mechanizmów Okrętowych „FAMA”. Od listopada 1970 r. pracował w Gdyni w tamtejszej Stoczni (wówczas im. Komuny Paryskiej). W grudniu tegoż roku w gdyńskim Domu Kultury (ul. Polska) brał udział w rozmowach Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego (na czele którego stał Edmund Hulsz) z przewodniczącym MRN w Gdyni Janem Mariańskim. Tu zostaje wraz z pozostałymi członkami Komitetu zatrzymany przez milicjantów; bitego, skopanego, skutego kajdankami przewieziono do więzienia w Wejherowie. Zwolniony, po kilku dniach wraca do pracy w stoczni. W styczniu 1971 r. powtórnie pobity przez milicjantów. W 1976 r. rozpoczął naukę w trzyletnim wieczorowym Technikum Samochodowym w Gdańsku. Maturę zdał w maju 1979 r., pracując w Przedsiębiorstwie Produkcji i Montażu Urządzeń Elektrycznych „Elektromontaż” w Gdańsku. W tym zakładzie w maju 1979 r. rozpoczął pracę elektryk Lech Wałęsa. Zaprzyjaźnili się. Nowak został wprowadzony przez Wałęsę w środowisko Wolnych Związków Zawodowych. Bierze udział w „wywrotowych” spotkaniach dyskusyjnych w mieszkaniach prywatnych (pierwsze u Anny Walentynowicz). Na tych spotkaniach poznaje Joannę i Andrzeja Gwiazdów, Bogdana Borusewicza. Wałęsa zwierza się z przeżyć z grudnia 1970. Nowak jest świadkiem inwigilacji Wałęsy przez Służbę Bezpieczeństwa, a także wszystkich okoliczności związanych z upamiętnieniem 9. rocznicy Grudnia (1979) i manifestacją przed bramą Stoczni (zorganizowaną przez Wałęsę). W „Elektromontażu” Wałęsa założył Komisję Związkową, o której istnieniu powiadomił ulotką pracowników i dyrekcję zakładu. W styczniu 1980 r. Wałęsa został zwolniony z „Elektromontażu”. Również Tadeusz Nowak opuścił tę firmę. Spotkali się ponownie we wrześniu 1980 r. – Wałęsa zaproponował Nowakowi prowadzenie Biura Interwencji w Zarządzie Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność”. W 1982 r. podjął studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (historia), które ukończył w 1987 r. Przez 2 lata pozostawał bez pracy. Dopiero we wrześniu 1990 r. otrzymał 1/2 etatu jako nauczyciel historii w Centrum Kształcenia Ustawicznego Mechaników i Elektryków w Gdańsku. We wrześniu 1990 r. został nauczycielem historii w Szkole Podstawowej nr 2 w Gniewie, a następnie dyrektorem Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury i Sportu w Gniewie. W 1994 r. został radnym Rady Miejskiej w Gniewie i delegatem do Sejmiku Samorządowego Województwa Gdańskiego. 24 sierpnia 1999 r. nagle, ze skutkiem natychmiastowym odwołano go z funkcji dyrektora MGOKiS i ten fakt zapewne był przyczyną zawału serca. Tadeusz Nowak zmarł 5 października 1999 r. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli m.in. senator Alina Pieńkowska i poseł Jan Kulas.

Książki autora:

Wspomnienia z czasów początków „Solidarności"