Maria z Butanowiczów Różańska

Maria Rożańska, z domu Butanowicz, urodziła się 2 lipca 1904 roku w Żytomierzu, córka Zofii (z Gonzaga-Myszkowskich) i Antoniego Butanowiczów. Ukończyła Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Żytomierzu. Na początku rewolucji październikowej w 1917 roku rodzina Butanowiczów opuściła Żytomierz i mieszkała na Podolu i Kijowszczyźnie. W 1923 roku Maria poślubiła Ignacego Rożańskiego (1900–1983), żołnierza I Korpusu gen. Dowbora-Muśnickiego; w latach 1923–1932 pracował w Lasach Ordynacji Zamojskiej jako urzędnik na etacie Nadleśnictwa Kocudzego (15 km od Biłgoraja). W 1933 roku wraz z mężem wyjechała do Śródborza; Ignacy Rożański otrzymał posadę leśniczego w Głębokiem, prywatnym majątku hr. Maurycego Zamoyskiego. Mieli dwoje dzieci: córkę Irenę (1924–1926) i syna Edwarda (około 1936–1940). Wybuch drugiej wojny światowej rozdzielił rodzinę. Ignacy Rożański został zmobilizowany w sierpniu 1939 r. Marię Rożańską wraz z synem wywieziono w 1940 roku do Dziegciarki na Uralu w obwodzie swierdłowskim. Pracowała tam w kopalni miedzi, później w buchalterii szpitala jako rachmistrz. We wrześniu została skierowana do sowchozu Krasnyj Siwasz, gdzie pracowała w buchalterii sowchozowej jako pomocnik rachmistrza. W 1946 roku powróciła z zesłania, wraz z mężem zamieszkali w Zwierzyńcu. Zmarła 3 lipca 2000 roku, spoczywa na cmentarzu w Zwierzyńcu.

Książki autora:

Wspomnienia z Żytomierza i z pobytu na Sybirze