Bronisław Wardawy
Bronisław Wardawy

mgr inż. Bronisław Wardawy

(ur. 1940)

 

Syn Franciszka i Stefanii z Ciesielskich. Urodził się 20 maja 1940 roku w Woli Klasztornej (pow. Kozienice). Kształcił się na Wydziale Trakcji Elektrycznej w policealnej Państwowej Szkole Technicznej w Warszawie. Następnie uzyskał dyplomy: inżyniera elektryka w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Lublinie i magistra inżyniera transportu w Radomiu. Pracę na PKP rozpoczął w 1963 roku. Po odbyciu stażu został inspektorem nadzoru, potem głównym inżynierem w Biurze Inwestycji DOKP Lublin. W latach 1990–1998 był zastępcą Głównego Energetyka Okręgu w DOKP Lublin. Na emeryturę przeszedł 31 grudnia 1999 roku ze stanowiska Naczelnika Wydziału Energetyki w DOIK Lublin.

Od 1980 roku działa w NSZZ „Solidarność” w ramach Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Lublinie. Był przewodniczącym Okręgowej Sekcji Kolejarzy w Lublinie, a także członkiem prezydium Międzyokręgowej Komisji Porozumiewawczej Kolejarzy we Wrocławiu i Sekcji Krajowej Kolejarzy w Warszawie w latach 1980–1990. Jednocześnie pełnił funkcję przewodniczącego KZ NSZZ „Solidarność” w Centrali Wschodniej DOKP.

Internowany 13 grudnia 1981 roku. Po wyjściu z więzienia we Włodawie w lutym 1982 roku podjął działalność związkową w podziemiu, następnie w reaktywowanej „Solidarności”, gdzie powrócił do funkcji pełnionych przed wprowadzeniem stanu wojennego. W latach 1990–1994 był radnym Rady Miejskiej w Lublinie z ramienia Komitetu Obywatelskiego Lubelszczyzny. W 1999 roku został wiceprezesem Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym. Od 2000 roku jest przewodniczącym Komisji Emerytów i Rencistów PKP przy Sekcji Krajowej Kolejarzy NSZZ „Solidarność”. Na 25-lecie „Solidarności” opracował plakat i pocztówkę w 5 językach, promojące Lublin i NSZZ „Solidarność” w Europie i na świecie. Wysłano je do Kolonii na Światowy Kongres Młodzieży z udziałem papieża Benedykta XVI oraz do Parlamentu Europejskiego w Strasburgu.

Był koordynatorem budowy Kaplicy Pamięci Kolejarzy w Sanktuarium w Kałkowie-Godowie k. Starachowic. Wyposażył ją w tablice historyczne dla zachowania pamięci kolejarzy walczących o niepodległość Polski w latach 1848–1989. Opracował także przewodnik Kaplica Pamięci Kolejarzy; przedstawił w nim historię represji kolejarzy od Wiosny Ludów do odzyskania przez Polskę niepodległości w 1989 roku. W 70. rocznicę zbrodni katyńskiej uzupełnił ekspozycję w Kaplicy o „tablice katyńskie” z nazwiskami kolejarzy zamordowanych w 1940 roku, którzy przebywali w obozach jenieckich w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz w więzieniach Mińska i Kijowa.

Dwutomowa publikacja Kolejarze w Katyniu i innych miejscach kaźni i męki, nad którą pracował 6 lat, jest jego „dziełem życia”.

Książki autora:

Słownik biograficzny i opracowanie dziejów polskich kolejarzy zamordowanych w Katyniu i innych miejscach kaźni w ZSRS

Słownik biograficzny i opracowanie dziejów polskich kolejarzy zamordowanych w Katyniu i innych miejscach kaźni w ZSRS

Słownik biograficzny i opracowanie dziejów polskich kolejarzy zamordowanych w Katyniu i innych miejscach kaźni w ZSRS