Światomir Grzegorz Ząbek
Światomir Grzegorz Ząbek

doc. dr Światomir Grzegorz Ząbek

(1936–2016)

 

Wybitny informatyk, nauczyciel wielu pokoleń studentów, autor licznych prac naukowych i podręczników akademickich, promotor przewodów doktorskich, organizator lubelskiego ośrodka informatycznego.

Urodził się 6 stycznia 1936 roku w  Lublinie. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. J. Zamoyskiego w Lublinie. Studiował matematykę na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. Dyplom magistra uzyskał w 1956 roku i rozpoczął pracę w Instytucie Matematyki UMCS. W roku 1963 obronił pracę doktorską  O pewnych oszacowaniach błędu przybliżonych rozwiązań równań różniczkowych i uzyskał stopień  naukowy doktora nauk matematycznych.

Po doktoracie odbył staż naukowy w Katedrze Metod Numerycznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Po powrocie do Lublina tworzył Zakład Metod Numerycznych (od 1997 roku Zakład Informatyki), który stał się zalążkiem lubelskiej informatyki.  Kierował nim do czasu przejścia na emeryturę w 2001 roku. Pełnił również funkcję Dyrektora Instytutu Matematyki UMCS oraz Pełnomocnika Rektora UMCS ds. Komputeryzacji Zarządzania Uczelnią. W ramach tej działalności opracował w latach siedemdziesiątych  pionierski system ALMISTOR wspomagający funkcjonowanie UMCS.

W swojej działalności naukowej zajmował się głównie metodami numerycznymi, bazami danych oraz algorytmizacją procesów przetwarzania informacji. Był projektantem bazy danych tekstów źródłowych pieśni ludowych FOLBAS dla słownika polskiego folkloru. Wychował wiele pokoleń programistów. Jego cykl podręczników o algorytmizacji i metodach programowania stanowi do dziś cenne źródło wiedzy i zachwyca dbałością o precyzję terminologii informatycznej. Po przejściu na emeryturę Docent Ząbek  był dalej aktywny zawodowo, kształcąc studentów informatyki w zakresie metod programowania.

Jego działalność naukowa i zasługi organizacyjne były wysoko cenione, czego wyrazem są liczne odznaczenia państwowe i nagrody. Otrzymał między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej i wiele nagród Rektora UMCS.

Docent Ząbek był człowiekiem szerokich horyzontów: pisał i publikował wiersze, był wybitnym recytatorem poezji i świetnym mówcą. Jego wykłady nie tylko przekazywały wiedzę, ale także kształtowały kulturę i etykę studentów. Laureat kilku nagród centralnych konkursów recytacji i teatrów żywego słowa (także jako ich reżyser), popularyzator sztuki recytatorskiej.

Zmarł 30 stycznia 2016 roku.

 

[za m.in. www.umcs.pl]

 

Tym późnym debiutem wyznacza trzeci wymiar swojej twórczej postawy wobec otaczającego świata: wrażliwość na delikatną materię uczuć i doznań zmysłowych. Empatia w stosunku do natury i ludzi, wsparta intelektualną refleksją i pragnieniem ocalenia w słowach tego, co ulotne i niepowtarzalne, znajduje wyraz zarówno w autorskich wierszach lirycznych, jak i w przekładach z języka rosyjskiego kilku utworów, wybranych bardziej sercem niż umysłem. Autor chce wierzyć, że spłaca nimi małą cząstkę swego długu wobec wszystkich, którzy go nauczyli czuć i kochać poezję – oraz wobec cieni tych Wielkich, których poezją karmił się od lat najmłodszych.